|
DIT is voor herhaling vatbaar! |
|
|
|
|
Geschreven door Martine
|
|
zaterdag, 04 september 2010 |
   |
|
|
Geschreven door Martine
|
|
donderdag, 26 augustus 2010 |
 Eens in de zoveel tijd kijk ik eens op de
website van OctavieW. Hoe ik daar
gekomen ben is een lang verhaal, maar
ze schrijft erg leuk. Afgelopen week moest
ik natuurlijk even zinloos surfen op mijn nieuwe laptop (oh? Had ik dat nog niet met u gedeeld?), dus een rondje blogjes leek mij een goed plan. Nou, dat plan werd ruimschoots beloond! Octavie gaf haar beroemde Limburgse kookboekje aan de 100ste besteller. Aangezien het een onwijs leuk en (nog wel) uniek boekje is wilde ik daar wel voor betalen. Wat schetst mijn verbazing? Ik was nr. 100! Vandaag lag hij op de mat. Octavie, bedankt! Nu kan ik ook eens iets anders bakken dan die marsepeinen taarten. (als jullie ook zo'n boekje willen kan je via de site van Octavie bestellen). |
|
|
Mama, ben ik vandaag WEER jarig? |
|
|
|
|
Geschreven door Martine
|
|
vrijdag, 20 augustus 2010 |
 Was de wedervraag toen ik vroeg: 'Menne, wil je dit vandaag wel uitdelen op school?' We hebben er maar snel van gemaakt dat hij vandaag niet jarig is, maar alleen uit mag delen (anders verwacht hij ook weer kadootjes natuurlijk). Maar dat mocht de pret niet drukken. Hij vond het spannend. Want 'dan krijg je een muts en gaan alle kindjes zingen en mag je kaarsjes uitblazen mama'. Nou, mama mocht het aanschouwen. Juf Nel is Menne zijn favoriet. Natasja (de gastouder) vertelde dat ze juf Nel in de stad tegen was gekomen, dus de afgelopen dagen wil Menne ook 'naar de stad' 'want daar is juf Neeeelllll'.
 Maar, wat ik wilde vertellen, juf Nel ging helemaal op in het spel. Eerst kwam er een muts, vervolgens een taart, toen moesten de gordijnen dicht, anders kon je de kaarsjes niet zien, liedjes zingen (stuk of 3), kaarsjes uitblazen, toen kreeg hij een kadootje dat Kai mocht geven, maar het zelf ook al begon uit te pakken. Het was trouwens dezelfde Kai die snel voor Menne twee van de drie kaarsjes uitblies. Wat blijkt? Kai heeft een jonger broertje, dus wil heeeeel graag helpen ;-). Maar daardoor mocht Menne twee keer kaarsjes uitblazen...
 Vervolgens werd er een ballon (iets te goed) verstopt en die kreeg Menne ook nog. Toen was het tijd voor de traktatie. Het concept uitdelen, en dan vooral -eerst alle andere kindjes-, zit er nog niet zo goed in. Maargoed, dat is nog te oefenen. Menne voelde zich helemaal het mannetje en dat was wel heel erg leuk om te zien. |
|
|
Geschreven door Martine
|
|
vrijdag, 13 augustus 2010 |
Uniek
Je vertelde altijd dat je maar één ding wilde bereiken,
Want dat zou jouw leven echt verrijken.
Het hoogst haalbare in jouw leven,
Was jou de titel ‘opoe’ geven.
Maar voor mij was ‘oma’ al magisch genoeg,
Want dat is de titel die je voor mij droeg.
De Stuyvesant-geur als ik uit school kwam,
De toffies die je voor ons meenam,
De pannenkoeken met vieze stukjes ham erin,
Weer een mooie prijs gewonnen met het bedenken van een slagzin,
Het maken van kastanje-figuurtjes in de herfstvakantie in Nunspeet,
Ik hoop dat ik dat allemaal niet meer vergeet.
Het was klaar, het is goed zo, de cirkel is rond,
Van meisje naar opoe, wat ben jij eigenlijk een bofkont.
|
|
|
Geschreven door Martine
|
|
donderdag, 05 augustus 2010 |
Je hoort het hem zo zeggen... Afgelopen dinsdagnacht is ook mijn oma in haar slaap heel rustig overleden...
Het is ongelooflijk maar waar. We zeggen al drie jaar: 'als de één gaat, gaat de ander ook heel snel'. Maar dat het echt zou gebeuren en dan ook nog zo snel, is onwerkelijk. Toen opa heel slecht lag, werd er al gezegd: nou, ik weet niet wie er eerder gaat. Toen opa overleden was knapte oma weer een beetje op, maar niet veel. Toen opa begraven was ging het heel snel bergafwaarts. Hij is haar echt komen halen, volgens de verpleegkundigen keek ze regelmatig omhoog, stak ze zelfs haar handen uit en brabbelde ze wat tegen iemand daar boven. Heel apart, zeker omdat ze zo dement was, dat ze niet eens besefte (maar onbewust dus wel) dat hij overleden was.
Bij opa was, en is er nog steeds, vooral verdriet. Nu bij oma is er berusting. Berusting dat zij niet verder hoeft te lijden. Berusting dat ze weer samen zijn. Maar voor mij vooral opluchting dat mijn moeder weer verder kan met haar leven. En dat ze na vier hele lange jaren eindelijk weer voor zichzelf mag zorgen. |
|
|
|
<< Start < Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Volgende > Einde >>
|
| Resultaten 1 - 15 van 392 |
Nieuws